Tough and Beautiful – Mongolian Gobi Desert (Dutch)

July 5 – July 25

Ulan Batur – Arvayheer – Balangay – Dalanzadgad – Mandelgovi – Ulan Batur

Chilling in Ulan Batur – Getting the bike serviced and the visa sorted – Nick, the photographer from Bejing, almost died twice – Respect: kids racing horses at Naadam – Dazzling colours and nature in the Gobi – Lessons in off-road II: trapped in the desert – Picking up the pieces

Short introduction: I am now in Ulan Batur, the capital of Mongolia, and have spent the last three weeks arranging stuff for the trip and enjoying the city. I also did a challenging little trip in the Gobi dessert. This log will be in Dutch, the next one in English..

De overgang van Rusland naar Mongolie ging schoksgewijs, vergelijkbaar met Rusland-Kazakhstan. Het land voelde op het eerste gezicht leeg en weinig welvarend. Ik kwam er echter al vrij snel achter dat er veel meer aan de hand is in Mongolie. Het is een land met sterke, trotse mensen, die tweederde van het jaar in barre omstandigheden moeten zien te (over)leven. De trots is sterk gebaseerd op de nomaden tradities en de overlevering van Djengis Khan, de ‘man of the millenium’, zo valt op bushokjes in de hoofdstad te lezen. Hij wordt in Mongolie niet gezien als een moordzuchtige veroveraar, maar als de grote weldoener en grootste heerser die ooit op aarde heeft geleefd. Gers, op het moment dat je Mongolie binnenkomt valt het meteen op: overal witte dopjes in het landschap, voor de nomaden hun huis. Het landschap in het Noorden is een continue aaneenschakeling van kleinere en grotere heuvels en bergen. Het land is vaak dor, maar lage vegetatie is overal aanwezig. Overal zijn kuddes: geiten, schapen, paarden en koeien, of een willekeurige mix van voorgaande. De weg van Rusland naar Ulaan Bataar is snelweg. Dit stuk affalt is meteen goed voor ongeveer 50% van het totale snelweg net in het land, 99% is off-road (jihaa). De hoofdstad is een gekke gewaarwording: het ziet er uit als een maankolonie. In de stad zelf is alles anders: Landcruiser central. Je voelt dat er geld zit. UB is een prettige stad, hooggelegen op 1300 meter, overzichtelijk, vriendelijk, en genoeg bars en restaurants.

Mijn doel in de stad was het organiseren van een serie visums voor de weg naar India, via Centraal Azie. Daarnaast was de motor weer toe aan een 10K beurt. Ook had ik tijd te doden voordat Evelien zou komen. Wat dat betreft was het geluk aan mijn zijde, want op de eerste dag kwam ik in mijn guesthouse een New Yorker uit 1974 tegen, Nick, die op dit moment in Bejing woont, en werkt als fotograaf. Het klikte goed en de volgende 10 dagen konden we mooi als team opereren. Dat was wel nodig, want een flink deel van de Mongolie gangers zijn van het type khaki-eco, waar geen normaal biertje mee te drinken valt omdat ze te bezorgd zijn dat ze de puurheid van een land aantasten als ze hun mond opendoen, en voorzichtig door het land manouvreren. Een ander deel van de toeristen is de gefrustreerde Trans-Siberie express (trein) reiziger die verwacht in een avontuur gestort te worden, maar ondertussen in een coupe tussen de Duitse en Franse 65+ gezelschappen zit. Daarnaast zijn er natuurlijk ook veel goede types en voordat ik het vergeet de Mongolen zelf. We hebben veel met hen opgetrokken: hele nieuwsgierige, open mensen, waar je heel makkelijk een goeie tijd mee hebt. Ook was het interessant om een local te spreken die wat ins en outs van het land uit de doeken kon doen. Deze ‘local’ was Tjalling Halbertsma, wiens naam ik via via had gekregen, een adviseur van de huidige president, en in voor een biertje. Het werd duidelijk dat veel van het Mongoolse kapitaal komt uit mijnbouw van kostbare metalen. Andere ecomomische pijlers zijn veeteelt en tourisme. Het land echter zit in een spiraal van corruptie en nauwelijks functionerende systemen, zoals het innen van belasting.

IMG_0243
Tjalling, The Dutch advisor to the president of Mongolia, who had some good stories, and made me think about coming back in the winter

Het onderhouden van mijn motor wordt inmiddels alleen nog door mij gedaan. Ik weet wat te doen, en in landen als Mongolie is een bekwame BMW monteur niet te vinden. In Ulaan Bataar betekent onderhoud een rondrit langs bepaald slordige garages om olie te vinden. Sleutelen gebeurt op een afgelegen binnenplaats van een afgedreven Duitser die Chinese motorfietsen probeert te verkopen. Het plakken van een lekke band moet nauwkeurig worden gevolgd, om te voorkomen dat de beste man binnen het roken van 1 sigaret trots zijn wanprodukt laat zien. Het vullen van de accu gebeurt met een spritefles waarbij ik niet oplette: het peil ging ver over het maximum en 35 gaten in een van mijn twee broeken waren het gevolg. Kortom: je wordt oplettender. Het verhaal met de Duitser had nog een staartje. Nick wilde ook graag rondrijden en huurde bij hem een Chinese 200cc off-road motor. Dit type motor is in elkaar gezet als ware het een fiets en het kost ook minder dan een Gazelle: 600 dollar. Nick heeft zelf een Chiang Jiang (Chinese zijspan) in Bejing en dacht voorbereid te zijn op het ergste. Na 10 kilometer onderweg te zijn, op zoek naar een leuke berg – ik reed achter hem – viel de achterrem uit. Aangezien de voorrem het sowieso niet deed was dit problematisch. Na dit gerepareerd te hebben bleef ik achter hem rijden, wat een goed idee was, want links en rechts vielen de stukken van de motor af. Bij een volgende sprokkel actie bleek dat Nick’s stuur vast bleef zitten naar links: het stuurslot was spontaan vast gaan zitten. Dit had slecht kunnen aflopen op de weg. Let wel, deze motor was spiksplinternieuw.. Nick sliep slecht die nacht. Ik dacht later nog glimlachend terug aan het moment toen hij over zijn motor heen schreeuwend vroeg hoe hard we gingen. “70!” schreeuwde ik terug.

IMG_0257
This old man was filling my battery from a Sprite bottle, and Zen as I was, I just let it go. An overflowing battery and 35 holes in my pants were the result

Na een week was het tijd voor Naadam, de toeristische trekpleister: het nationale driedaagse worstel-, paardrijden- en boogschieten festival. Via Nick had ik een groep fotografen en filmers ontmoet, 1 Oostenrijker en zijn Mongoolse zwagers (in Mongolie ben je dan broers), die bezig waren met een boek en een documentaire. Zij nodigden me uit om bij zonsopgang op de eerste dag naar het paardrijden te gaan, dit bleek een gouden zet te zijn. Vanaf 4 uur maakten we de meest fantastische zonsopgang mee. We waren 50 kilometer buiten de stad, midden tussen de heuvels, en ontwaarden honderder gers en duizenden paarden terwijl het langzaam licht werd. Door de Landcruisers en mannen te paard was de vallei inmiddels een grote stofwolk geworden. Elke ger had een serie paarden lopen, of had ze aangelijnd, en lieten ze al vroeg warmlopen. Voor de start brachten de vaders hun 6-10 jarige zoons (en een enkele dochter, heel cool) naar de meet, vanaf waar ze het zelf moesten doen: een race over 30 kilometer, ver weg in de heuvels, en weer terug. Geschreeuw, gezang en gespannen blikken bij de kinderen maakten diepe indruk op me. De volgende dagen stonden voor ons ook in het teken van Naadam, maar hadden niet hetzelfde effect als de eerste morgen. Na de eerste ontmoeting met de vrienden van Nick, en een avond onder de sterrenhemel met vodka, werd ik uitgenodigd om met een nog grotere groep in twee Landcruisers een tocht te maken. Ze hadden ook al gezien dat ik ze makkelijk kon bijhouden – en zelfs rondjes om ze heen kon rijden – off-road en op de weg, en hadden me zelfs gefilmd terwijl ik over de heuvels stoof. Ik besloot om met ze mee te gaan. Cool guys, no problem. Toch wel. Na twee dagen in een slakkentempo besloot ik dat het wel welletjes was. De Gobi woestijn in het Zuiden trok en ik merkte dat ik sterk behoefte had aan vrijheid. No hard feelings. Dit bleek een juiste beslissing te zijn geweest. Wat volgde was de mooiste, spannendste en meeste slopende tocht tot nu toe op de hele trip: de Gobi.

IMG_0296
Sunrise at Naadam: the photographers and filmers at work

IMG_0312
Nick, a guy from NYC, photographer, living in Bejing, became my UB buddy

IMG_0322
6 AM, horses lined next to a ger. Ready to race one of the Naadam horse races

IMG_0341
Preparations for the big day

IMG_0360
Everybody running around on the number 1 means of transport, the horse

IMG_0368
After the race, touching a horse means good luck. Fathers try to move their exhausted kids and horses away as quickly as possible: chaos and dust

IMG_0411
Nick and I celebrating the fact that we got cool hats

De eerste dag alleen was een verademing, alleen al door de steeds wisselende natuur en kleuren liep ik vol met energie. Van grijs naar blauw, groen, geel, oranje, rood, gras, stenen, grijs, bergen, lucht, (wilde) paarden, gers, geiten, overdaad. Om het niet te mooi te maken regende het wel. Dit had tot gevolg dat zand veranderde in modderklei. De truuk bleek te zijn om geregeld door de plassen te rijden om de banden weer kleivrij te krijgen. Helaas ging die truuk om 10 uur ‘s avonds niet meer op. Driehonderd meter voor een dorpje waar ik wilde slapen kwam ik terecht in een modderpoel van jewelste. Na 3 keer vallen besloot ik tot slopen over te gaan: het voorwiel liep niet meer doordat de klei onder het spatbord muurvast zat. Elegant was een gepasserd station, met brute kracht brak ik het plastic af om het spatbord daarna te kunnen demonteren. Om half twaalf kwam mijn reddende engel, net toen ik klaar was: een man op een scooter die me naar het dorp loodsde. Ik sliep in een ‘tourist ger’ als een baby. De volgende dag was zonder regen, maar wel met plassen. Inmiddels deskundige, nam ik meer risico’s. Dit had gevolgen: mijn eerste crash. Met 50 km per uur dacht ik een plas van 6 meter te kunnen nemen. Al in het eerste stuk zat mijn voorwiel muurvast en deed ik een 180 graden schuiver. Geen schade, alleen de linkerkoffer lag eraf, en zou voor de rest van de Gobi als een lamme vleugel er om de haverklap af vallen. Om bij te komen van de valpartij zocht ik in een dorpje een cafe. Die was er niet, maar ik werd uitgenodigd bij mensen en de volgende twee uur spendeerde ik aan het kijken naar het koken van, en het zelf opeten van een enorme bak vlees-aardappel soep. Super aardige mensen. Een paar valleien verder, en tussen de eerste kamelen, was het alleen weer raak. Ik vroeg de weg bij een ger en moest weer naar binnen. Een goede kom noodels met schapenvlees werd mij aangeboden en volgens goed gebruik is weigeren onmogelijk. Damn. Op die twee bakken heb ik twee dagen geleefd, ik zweer het je. Om het feest compleet te maken drink je er gegiste paardemelk bij.

Na deze ger raakte ik ook voor de eerste keer de weg kwijt. Veel paden door vlaktes, een GPS, een kaart en vaag wuivende Mongolen zijn je hulpmiddelen om het volgende dorp te bereiken. Afdwalen en niet even terugrijden is niet aan te raden: de weg wordt moeilijker en watervoorraden slinken. Ondanks de kleine misstap bereikte ik de volgende slaapplaats, bij mensen in een ger die me redden van de belangstellende massa die me begroef onder hun aandacht. Na een kom geitemelk vodka (11%) en veel gelach legde ik me weer te rusten. Buiten waakten de honden. De dag erna was ik wel echt verdwaald, en dat was niet gaaf. Ik had een afslag gemist en aangezien er 1 tegenligger per dag komt, was vragen onderweg geen optie. Ik ging een bergpas over die bestond uit grote, middelgrote en kleine stenen. het koste me 2 uur en half mijn energie voorraad om de motor omlaag te krijgen. Daarna kwam ik terecht in een doolhof van rotsen en waterdun zand, van het type waar je kan doen wat je wilt, maar je motor niet vooruit wil. En dit terwijl ik in de verte mijn volgende doel al lag liggen, een kleine bergketen. Ondertussen was ik ook het spatbord defenitief verloren, deed mijn km teller het niet meer en lekte de voorvork olie. Ik had al 76 octaan getankt, omdat er echt niet anders was, dus mijn vrees voor echte motorpech was levensgroot. Deze vrees bleek gelukkig ongegrond, de BMW heeft tot nu toe nog nooit ook maar een keer geweigerd of onder de maat gepresteerd. I love that bike. Na 4,5 uur was ik toch weer op de goede weg en zette ik koers naar de bergen, een lichte paniekaanvaal en veel wijsheid rijker.

IMG_0443
Guchin-Us at sunset, 5 minutes before I had to remove my front fender with force in order to ride through the mud again

IMG_0474
The Gobi: endless plateaus, mountain ranges and wild horses and camels

IMG_0492
After another tiring day, this sweet family took care of me and had me stay in the main ger, sleeping well after enjoying some goat milk ‘vodka’

IMG_0496

Low, low octane. But it runs!

IMG_0500

An unexpected detour: the next time I see this, I will turn around

De volgende dagen kenmerkten zich door eindeloze ritten over vlaktes en plateau’s, vergelijkbaar met zeilen, waarbij het lijkt of het landschap niet veranderd, maar je er toch plotseling bent, afgewisseld met bergritten. De ondergrond veranderde continu van zand naar stenen naar grint en ribbels die je vullingen uit je kiezen doen trillen. Het gevaarlijke lag hem in het feit dat dezelfde kleur oppervlak verschillende type ondergrond kon inhouden. Ik leerde dat zand (de nummer 1 vijand) zich het beste laat doorkruisen op een goede snelheid, met lage druk in de voorband, ondanks het feit dat je motor alle kanten op schiet, een lage snelheid betekent geheid meer problemen. Onmogelijke keuzes moest ik vaak nemen: ribbels of zand? Ik heb toch gemiddeld 35-40 km per uur kunnen halen. Na vier dagen bereikte ik weer de bewoonde wereld en kon de schade via internet doorgeven, en onderdelen door Evelien mee laten nemen. Een douche, een maaltijd en een nacht in een bed later kon ik weer terug naar UB, om mijn cursus off-road af te sluiten met twee dagen showcasing, nagestaard door geiten en kamelen, diep onder de indruk van mijn speciale techniek om door zanderige bochten heen te glijden op hoge snelheid en zonder aarzeling door lage begroeiing heen te schieten. Snowboarden is vaak nog het meeste waar het op lijkt. Nu in Ulaan Bataar ben ik de motor aan het opknappen, de kistbevestigingen aan het lassen en elke moer aan het controleren of deze nog vast zit, zodat we weer klaar zijn voor de meer avonturen.

IMG_0516In the middle of the Gobi desert

IMG_0548

I slept on a ridge, overlooking a valley, and not able to hear one sound..

IMG_0566
Waking up just by myself

IMG_0584
A warning?

Na 1600 kilometer Gobi, super onthalen in gers, oorverdovend stille slaapplekken in de woestijn, weet ik het zeker: Mongolie is speciaal. Ik ben benieuwd wat Evelien er van vindt, ze komt morgen.. het wachten is voorbij.

IMG_0605
Somehow I am liking all of this, can you tell?

9 thoughts on “Tough and Beautiful – Mongolian Gobi Desert (Dutch)

  1. Hoi Martijn,

    Fantastisch om jouw verhalen te lezen. Wat een avontuur. Ik bewonder je lef.
    Veel plezier met z’n 2tjes.

    Hartelijke groeten,
    Marianne Kessens

  2. hey met-zijn-2tjes,
    blij elkaar weer te zien? waar blijven die survivalverhalen van E? veel plezier en niet kibbelen. gr i

  3. Martijn,
    Met heel veel belangstelling je verslag gelezen. Het lijkt op ‘n spannend jongensboek. De foto’s geven ‘n prachtige indruk van wat je allemaal meemaakt. Op wat voor manier heb je de mogelijkheid om je weblog bij te werken? Have a good trip together with Evelien. best regards Gerard

  4. ha martijn, t’was alweer een tijdje geleden dat ik naar je log kwam kijken. gaaf man. karin zei: het lijkt wel een site van national geografic… wat moet ik dan nog meer zeggen. petje (of beter bont muts af voor je avontuur). hou je al een beetje van je bmw? of wint de wodka het nog? anyway… op naar de rizing sun. grtn rogier. nasdrovje
    😉

  5. halo martijn ik zag een teek in je baard en de teek wou de grens over naar je haar om een ijtjtje te leggen maar er ligen al genoeg ijtjes
    als je klaar bent met de rijs kom je dan langs bij mij?
    groetjes DAAN
    😀

  6. Hey martijn en nu ook evelien,

    Wow, echt super die foto’s. Enne Al die de Gobi trotseren zullen mannen met baarden zijn… Volgens mij heb je het enorm bijzonder en kennelijk heb je een manier gevonden om juist de stilte tot je te nemen (in tegenstelling tot je beginverhaal). Klinkt allemaal erg boeiend. Wel heel spannend om nu samen te zijn, lijkt me!! En hoe gaat het met de billen, jij zal al redelijk wat eelt hebben opgebouwd, maar leeft jouw derriere nog evelien?? Anywayz, ben erg benieuwd naar vervolgstories/foto’s. Als je aan je volgende wereldreis begint is ons huis wel af denk ik, veel liefs en take care!!
    evelien&jeroen

  7. dzien dobre lieverds, of is’t daar kaitsji?

    in mijn onschuld dacht ik even dat er na martijn’s regelmatige beelden met tekst
    nu aanvullende verhalen van lien met bvb haar
    vrouwelijke visie op het (mode)gebeuren
    daar zouden volgen. via via hoor ik wel dat je goed bent aangekomen en dat spa’s daar voor mongolen zouden zijn (wat ook zo hoort) maar geen impressies van hoe jij het vindt. jammer, want na alle leuke verhalen vanuit de mannelijke hoek zou een aanvulling uit de jouwe wel leuk zijn; of houden we dat tegoed
    tot je weer in de bewoonde wereld bent?
    in U.B. of zoiets, waar toch minstens één
    internet-theehuis moet zijn? het kan toch niet alleen maar yak-melk in die (overigens prachtige) tenten zijn?
    morgen even naar maastricht; naar de schat-jes en naar a.+ p. we horen/zien nog wel of je kunt reageren.anders wachten we toch gewoon nog twee weken. al was een prentje van
    lieninhetpakopdemotor danwel kortyakjeopreis
    me wel wat waard geweest.

    have fun, goeie voortzetting en tot gauw,
    liefs, han

  8. Hey Mate

    How are you, Kevin here, OZZY China 200cc offroad bike man. Sounds like you have been having fun with that wet ground.

    After you moved on we continued for a further 10 days, Nick drank some horse milk and got sick as a dog, he’s Ok now saw him yesterday here in Beijing. Edi and the guys are still travelling and filming goes well, they also had problems with the truck, shocks and running gear.

    I am back over in ten days, with a newer version of the 200 Drit bike to test and a Kawasaki KLE 500, so looking forward to return.

    Will you still be around back on the 10th Sept?

    Anyway sounds like you are having life expanding time together

    Drop me a line

    Cheers

    Kev Murray

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s