First kilometers – Germany and Poland (Dutch)

May 15 – May 19Amsterdam – Berlin – Warsaw

Emotional farewell – First lonely night – Fascinating Berlin – 10 hour heavy trip to Warsaw – Preparing for less developed countries

Ik ben nu in Warschau. Nooit gedacht dat dit zou lukken. Het voelt nog niet als ver weg, maar ik heb er al 1500 km. opzitten, na 5 dagen, inclusief 2 dagen pauze in Berlijn en hier. Ik schrijf in een klein dagboekje de dingen op die ik meemaak. Geen idee wat ik er ooit mee ga doen, maar het is in ieder geval een houvast. Ik ben er inmiddels wel achter dat dit geen kattepis is. Nog afgezien van het vermoeiende reizen is de vooral de eenzaamheid die ik ervaar een klap in mijn gezicht. Heel stoer heb ik mezelf altijd verteld dat mezelf tegenkomen geen doel was. Dat klopt nog steeds, maar het is al wel even gebeurd, ergens tussen Amsterdam en Warschau. Meerdere malen. Ik mis vooral Evelien, en het is niet goed voor te stellen dat we elkaar pas over twee maanden weer zien. Het feit dat ik inmiddels al wat mensen heb ontmoet, interessante dingen heb gezien en meegemaakt, verandert daar niet veel aan op dit moment. Niet leuk, wel de waarheid.

Maar… het is ook leuk! Het rijden op mijn nu al trouwe tweebander is een puur genot. Het apparaat is beladen met – plusminus – 60 kilo extra bagage. Zelf weegt ie zo een 250. En ik nog eens ongeveer 95. 400 kilo, mein himmel. Toch accelereert ie echt vet. Ook bochten nemen is een heel fijn gevoel ergens diep in mijn onderbuik. Ook oneffenheden op de weg pakt ie met gemak. Waar ik andere motoren had die een beetje raar begonnen te bibberen in zo een geval, knalt deze kampioen er gewoon over heen. Gemiddeld op de snelweg doe ik 110 km/uur. Ik ben ook al een beetje in een ritme aan het komen, voor, tijdens en na het rijden.

dIMG_0046

This is my bike, the already legendary BMW 1100GS. Smooth, agile and quick. Here in former East-Berlin

Tijdens het rijden ben ik voornamelijk bezig met mijn persoonlijke comfort. Dus, klepje dicht, klepje open. Ritsje dicht, ritsje open. Als ik stop zet ik altijd de motor op slot en neem ik de waardevolle spullen mee, wanneer ik iets moet doen. Dit is wel een gedoe. Dan loop ik dus over de parkeerplaats met al die handel, luid kloffend in mijn matching pak, helm in de andere hand, schuin oog op de motor houdend. Relaxed is anders. Stylish ook. Moet er nog aan wennen. Voor en na het rijden is het een gedoe van jewelste om met al die tassen te zeulen. Peentjes zweten. Vooral met pak aan is het stapje voor stapje, anders zit ik gelijk zeiknat in mijn pak. Wordt nog lachen als het echt warm wordt. Ik heb tot nu toe in goede hostels geslapen, met de vereiste stalling voor de motor, dus dat werkt goed. Dat is echt nachtmerrie numero uno: motor weg.

Wat betreft de landen. Duitsland kennen we allemaal. Maar toch. Ik reed via Berlijn, en dat was we; indrukwekkend. Ik heb nog een wandeltour gedaan met een oud Navy/diplomatic service Brit, Terry. Hij woont al heel lang in Berlijn en vooral de inside stories waren heel goed over de koude oorlog. In mijn groep zat ook een Iraq veteran van 23, Matt. Hij had net 7 maanden infantery gedaan in Tikrit, en wanneer ik vroeg naar hoe dat nu zo al was, zei hij kort en duidelijk: “shitty”. We zijn ook nog naar het Olympisch stadion geweest, dezelfde als 1936 Hitler en Jesse Owens, en ‘Triump des Willens’ van Riefenstahl. Daar werden nu de Duitse turnkampioenschappen gehouden. Kon niet helpen daar enigzins mijn vraagtekens bij te plaatsen. Maar misschien leef ik teveel in het verleden? Oost-Berlijn was te gek, mooie gebouwen, veel levendigheid. Ook een avond met een Engelse Toulouse-Lautrec uitgehangen, schildert “rocks and Newcastle Nightlife”, was hevig gefascineerd door prosituees langs de straat waar we aten en dronken. Helaas speelde toch weer de Duitse regelzucht speelde me parten: overal precies in de rij staan (“anziehen bitte”), geen kleurenkopieen mogen maken van paspoort – ik werd besprongen door personeel en klanten (“the law says its forbidden”). In Polen maar gedaan dus. Anyway, Berlijn was al veel beter dan de eerste avond ergens in Duitsland in een klein gehucht waar ik mijn eigen blik in de spiegel ontweek, bang voor teveel vragen over het waarom van deze reis.

dIMG_0023

East-Berlin building with some heavy experimenting going on. All floors were like that.

IMG_0033

Olympic stadium, used to be the Nazi march ground, and physical exercise arena for millions. Now the place for the German gymnastics championships.

dIMG_0017

Jewish memorial Berlin, very impressive. In the background a balloon for touristic views over the city.

Dan Polen. Een tocht van 10 uur, 610 km., waarbij ik na de Poolse grens alles aantrok wat ik ongeveer bij me had, zo erg liep ik te kleumen. Na de Poolse grens ging 4 baans over in 2 baans, waarbij vrachtwagens elkaar per drie inhalen. Sowieso waren er weinig auto’s. Even de knop om, ik was verbaasd nog een gebit te hebben na het eerste uur mijn kaken knetterstijf op elkaar gehouden te hebben vanwege de concentratie. De eerste 100 km waren een aaneenschakeling van tankstations, bars en peepshows. Gezellig jongens, maar ik moest nog ff door. Na een stuk tolweg, waardoor ik het Poolse EU lidmaatschap nu ook volledig ondersteun, weer 2 baans, en een plensbui van een uur of twee om het af te maken. Warm werd ik pas weer na de douche in het hostel in Warschau. Wel fijn om te weten dat dit ook kan. ‘S avonds had ik afgesproken met Tomek, een Pool die werkt voor Heineken Polen, via Auberon (Judith) in contact mee gekomen. Een avond met goede discussies. Ik weet nu alles van de massahysterie in Polen rond de dood van Paul JPII, aangezwengeld door de Poolse media, en wie vriendjes zijn van Polen. Ik had me een beetje ingelezen. Als je denkt dat NL het niet goed had in de oorlog. Mein got. Die Polen waren echt de sigaar. Goed, ze zijn nu met iedereen vriendjes, behalve met Wit-Rusland en Rusland. Tja, wie is dat wel? De avond afgesloten met een goede electronica bar. Zoals die Duitsers dat ook zo lekker kunnen. Kraftwerk, je weet wel.

IMG_0061

New Poland, after many years of communism. You’d swear you’d be in let’s say, Vienna.

IMG_0066

Mass hysterie on death of Pope continued: flowers next to a big cross with his image, in the shape of a cross

Op naar de rest van het verhaal. Op naar de iets minder comfortabele wereld. Polen is gewoon Westers, wist ik ook niet. De Oekaine dan?

2 thoughts on “First kilometers – Germany and Poland (Dutch)

  1. lieve Tijn,
    tweede reactie, ik lees achterste voren. Mooie plaatjes van de kaarsjes en de gebouwen. Je overgrootvader komt uit Polen trouwens, zijn zoon, mijn opa, werkte als ambtenaar op een douanekantoor.Welke grens dat weet ik niet. Die grensen zijn aardig aan het schuiven gegaan in het oostblok.
    kus mam

  2. Martijn wat ben je al ver! Super om je verhalen te lezen, zoals je moeder als zegt, achterstevoren…Hoop dat je goed weer hebt! Hier is het natuurlijk weer gaan regenen..
    gr Mariska

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s